Res Reperticiae

The Betrothal of Aragorn and Arwen
Sponsus Aragornis et Arwenis

Then for a season they wandered together in the glades of Lothlórien, until it was time for him to depart. And on the evening of Midsummer Aragorn Arathorn's son, and Arwen daughter of Elrond went to the fair hill, Cerin Amroth, in the midst of the land, and they walked unshod on the undying grass with elanor and niphredil about their feet. And there upon that hill they looked east to the Shadow and west to the Twilight, and they plighted their troth and were glad.

Tum per tempestatem coniunctim in Lothlórienis campis vagabantur, donec hora eum proficiscientem. Et in vespero Solstitiale Aragorn Arathornis filius, et Arwen filia Elrondis ad collem pulchrum ierunt, Cerinem Amrothem, in media terra, et discalceate in garmine immortali cum elanore atque niphredile circa pedes ambulabant. Et illic in colle illo oriente ad Umbram et occidente ad Crepusculum viderunt, et fidem obligaverunt et gavisi sunt.

DE ELESSARE

Olim fuit in Gondolinde faber gemmae, Enerdhil nominatus, maximus hac in collegia inter Noldores post mortem Fëanoris. Amavit res omnes, quae cresceverunt virueruntque, et gaudia maxima sua fuit, ut lucem solis per folias arborum lucere vidit. Et in animum suum gemmam perficere venit, in qua lux pura solis capta est, sed lapis virides fuerit quam folia. Et lapidem hunc fecit, quem etiam Noldor admirati sunt. Nam dicitur, ut ei, qui per lapidem res retorridas vel conflagratas spectant, illas iterum sanatas vel similis venustatus iuventae suae, et manus cuius, qui lapidem tenuit, omnibus, quod tetigerunt, sanationem vulnerum tulit. Lapidem hunc Enerdhil filiae regis, Idril, dedit; et illa eum in sinum habuit, et in hoc modo is flamma Gondolindis servatus est. Et antea Idril in mare venit, filio suo, ëarendil, dixit: "Elessarem tibi do, nam in Terra Media vulnera dolorosa erint, quae sanes. Sed nolo dare eum alicui." Et vero in portibus Sirionis inter homines Albosque vulnera multa fuerunt, quae sanata sit, et etiam inter animala, qui terrores septemtrionis fugaverunt. Cum ëarendil ibi habitavit, ei sanati sunt et floruerunt, et momento omne viride pulchrumque fuit. Sed cum ëarendil navigationes suas coepit, Elessarem in sinu sua habuit, nam in quaerendo omne semper cogitaverit, ut forsitan Idrilam invernire potest, et memoria prima sua lapis viridis in sina illius fuit, si ad cunabulum eius cantavit et cum Gondolin iam floruit. Sic fierit, ut Elessar vanescavit, cum ëarendil non iam in Terram Mediam revenit.
In tempore seriore iterum Elessar fuit, de quo historiae duae narratae sunt. Sed solum sapientes, qui hodie pridem moriti sunt, dicere potfuissent, utrum veritatem continat. Nam alterum dicent secundum solum primum fuisse, qui gratia Valarum revenit, et Olórinem (in Terra Media Mithrandir nominatum) illum e occidente affere. Et olim Olórin ad Galadriëlam venit, quae nunc sub arbores Silvi Viridis Magni habitavit, et diu collacuti sunt. Nam anni exsilii onere grave in dominae Noldorum iacere coeperunt, et desideravit nuntia generis sui et terrae benedictae orignis eius, et tamen neque volens fuit neque iam illam licuit, Terram Mediam relinquere. Et postquam Olórin nuntia multa attulit, gemuit dixitque: "Aegrimoniam in Terra Media suffero, quod folia cadunt floresque deflorescunt. Et cors mea aeger est, si arborum herbique rememorat, qua non moruntur. In patria mea haberem." Deinde Olórin dixit: "Haberesne in illo loco Elessarem?" Et Galadriël respondit: "Ubi nunc lapis ëarendilis est? Et Enerdhil vanescavit, qui perfecit." - "Quis scire potest?" Olórin interrogavit. - "Certe trans mare velifecerunt", Galadriël inquit. "Ceu res omnes pulchrae. Semperne Terra Media deflocare corrumpere debet?" - "Id fatum suum est", Olórin dixit. "Sed si Elessar reveniret, id tempori brevi saniri potest. Solum breviter, donec dies hominum venerint." - "Si reveniret - sedne fieri potesset?" Galadriël interrogavit. "Nam Valar nunc admovebant, et omnes, qui Terram Mediam obtinunt, sub umbram quandam sunt." - "Sic non est", Olórin respondit. "Oculi Valarum non obscurati sunt et animi sui non durati. Signo cuius, ecce!" Et Elessarem et illa lapidem plena admiratione aspectavit. "Hic lapis tibi a Yavanna fero. Adhibe, quam mavis, et tempori quodam terram, in quam habitas, in locum pulchrissimum Terrae Mediae mutare potes. Sed non in possessionem tuam venit. Prodes, ubi tempus venit. Nam antea pertaesa fies et tandem Terram Mediam relinques, veniat unus, qui lapidem accipebit, nominatus quam lapis: Elessar nomen suum erit."
Historia altera sic narratur: Olim, antea Sauron fabres e Eregione decepit, Galadriël in loco hoc venit et Celebrimbori dixit, princeps fabrum Alborum. "Aegrimonia invadit me in Terra Media, quod folia cadunt floresque doflorescunt, quas amavit, ut terra, in qua habo, plena lamenti est, quem ver nullam aequare potest." - "Eldaribusne aliter esse potest, si Terram Mediam obtinunt?" Celebrimbor inquit. "Visne trans mare veleficere?" "Ne", dixit. "Angrod abest, Aegnor abest et Felagund non iam est. Liberorum Finarfinis ultima sum. Sed etiam animum meum superbum est. Utrum inuriam genus aureum Finarfinis commisit, ut ego amestiam a Valaribus optare debam, ego, cuius terra originis Aman Benedictum fuit. Ibi potentior sum." - "Quid vis?" Celebrimbor interrogavit. "Volo me floribus herbisque circumdatam esse, qui non moruntur - in hoc loco, in terra mea", respondit. "Quid ars Eldarum fierit?" Et Celebrimbor dixit: "Ubi nunc lapis ëarendilis est? Et Enerdhil vanescavit, qui perfecit." - "Trans mare velifecerunt", Galadriël dixit. "Ceu res omnes pulchrae. Sed semperne Terra Media deflocare corrumpere debet?" - "Credo id fatum suum esse", Celebrimbor inquit. "Sed me te amare scis, quamquam Celebornem arborem versisti, et amori huic agem, quid possum, si arte mea agrimonium tuum forsitan leniri potest."
Sed non ipsem olim in Gondolinde et amicum Enerdhil fuisse narravit, quamquam hic illum in rebus multis superavit. Si enim Enerdhil non fuisset, Celebrimbor famosior fuisset. Qua da cause deliberavit et laborem longem difficilemque coepit, et Galadriëlae argutissimum operum suum perfecit (exceptos Anulos Tres.) Et dicitur lapidem viridem, quem perfecit, subtilior clariorque lapide Enerdhilis fuit, sed ignis eius parvior vim habuit. Cum lapis Enerdhilis enim a luce solic iuvento illuminatus fuit, anni multi iam praeterierunt, cum Celebrimbor laborem coepit, et nusquam in Terra Media lux solis iam talis clara fuit, ceu olim erat, nam etiamsi Morgoth aeternitatier in Vacuitatem iactus fuit et non iterum invadere potfuit, tamen umbra remota in Terra Media iacuit. Tamen Elessar Celebrimboris luxit, et hic illum in spillam argentëam cinxit, formae aquilae, qui alis dilatis allevavit.
Cum Elessarem gessit, omnes in circumstantia Galadriëlae pulchrum fierit, donec umbra in silvum cedit. Sed postea, ubi Nenya, Primus Triorum, a Celebrimbore missa est, lapide ei non iam opus fuit (sic credivit) et dedit lapidem filiae suae, Celebríanae, et sic pervenit ad Arwenam et ad Aragornem, qui Elessar nominatus est.

Questiones? Suggestus? Mitte Nargo N. Ñgolendel litteras electronicas.